www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Uważajcie, zróbcie przejście.
Szybko, szybko.
/Oficer 21010, przypuszczalne porwanie /helikoptera medycznego,
/ostatnio widziano go odlatującego /z dachu Hope Memorial Hospital.
/Mamma Delta 2, odpowiedz.
Znalazłem martwego mężczyznę, Dan.
Flack, on żyje.
Wezwijcie karetkę.
Wygląda na to, że oprócz niego, niczego tu nie ma.
Nie to chciałem usłyszeć. Nasz lekarz zaginął.
Przeszukajcie obszar, obstawcie teren i sprowadźcie psy.
Próbujemy się dowiedzieć, skąd ten gość wziął się na podnośniku nożycowym.
Wczoraj powiesili ten billboard.
Wyposażenie zostawili tu na noc.
Wydaje się, że uderzył w billboard a później w tą lampę, zanim wylądował na nim.
Znalazłem rozdarcie na fartuchu.
Obszar dookoła jest przesiąknięty krwią.
Myślę, że ten facet pracował w szpitalu albo przychodni.
Ofiara wystrzału.
Zsinienie.
Głowa i...
ramiona są rożowo-purpurowe.
Podejrzewam, że leży tu od kilku godzin.
To znaczy, że mógł być tutaj już o 4:00.
Nie widzę niczego, co wskazywałoby, że...
został wypchnięty z jednego z okien lub zrzucony z budynku.
Bo nie był.
Kontrola ruch powietrznego zgłosiła porwanie helikoptera medycznego
ze stażystą i pilotem na pokładzie.
Myślę, że naszą ofiarę, wyrzucono z helikoptera.
Hej, Mac. Znaleźliśmy helikopter.
Pilot żyje, ale jest nieprzytomny.
Doszły mnie głosy, że znalazłeś naszego stażystę, Ryana Elliota.
Tak, jest już w drodze na sekcję zwłok.
Znalazłeś tam może coś jeszcze?
Może byś mi powiedział, o co dokładnie ci chodzi, Flack?
Medyczną lodówkę z ludzką wątrobą wewnątrz.
Tak więc nie chodziło o porwanie helikoptera.
Chodziło o kradzież organów.
*** KRYMINALNE ZAGADKI NOWEGO JORKU S02E18 *** *** ŻYJ I POZWÓL UMRZEĆ ***
Najważniejszy element dłoni.
Odciski.
To powinno pomóc potwierdzić tożsamość ofiary.
Strzelono do niego tylko raz.
Kula przeszła na wylot.
Bardzo czysta i gładka rana.
Kula przeszyła ciało z wielką łatwością.
To pokazuje nam, że próbował się odwrócić.
W rezultacie tego ruchu, rozerwana została prawa komora sercowa,
co doprowadziło do silnego, wewnętrznego krwawienia.
- I to jest przyczyną śmierci. - Dokładnie.
Rozmiar tej rany, wskazuje,
że kula się nie rozpadła.
Więc, był to rodzaj pocisku w płaszczu.
Znajdź tę kulę, a ona może zaprowadzi cię do strzelca.
Pan Cooper?
To nowy trencz.
Już go ubrudziłem.
Przykro mi, że musiał pan czekać, jestem detektyw Bonasera, a to detektyw Monroe.
Coś panu podać? Kawę, wodę?
Nie trzeba, dziękuję.
Panie Cooper, chciałybyśmy, aby powiedział nam pan wszystko, co wie na temat Lilly Stanwick.
A co ważniejsze, szczegółowy przebieg waszej ostatniej rozmowy.
Próbowałem to wyjaśnić policjantom, którzy mnie tu ściągnęli.
Nie znam Lillian Stanwick.
Naprawdę?
Sprawdziłem listę moich klientów...
kilka razy.
Jesteś architektem. Na pewno spotykasz dużo ludzi.
Trudno znać wszystkich. Ciężko zapamiętać.
Nigdy jej nie spotkałem.
To zdjęcie z jej prawa jazdy.
Nie znam tej kobiety.
Straszny tu hałas.
Porozmawiajmy w jakimś spokojniejszym miejscu.
Bardzo mi przykro, że ta kobieta nie żyje, ale nie mogę wam pomóc.
To zajmie tylko chwilę.
/Ruszaj się.
/- Idź przed siebie, no dalej. /- Nic nie zrobiłem.
To jest twoja wizytówka, tak?
Na to wygląda.
Znaleźliśmy ją w portfelu Lillian Stanwick.
Sprawdziliśmy odciski.
To, co tu widzisz, jest właściwie
dokładnym odbiciem wzoru znajdującego się
na twoim palcu i jej.
Widzisz, odciski na brzegu tej karty, należą do naszej ofiary.
Potwierdziliśmy to, sprawdzając jej zwłoki.
Dałeś tą kartę Lillian Stanwick.
Trzymałeś ją środkowym i wskazującym palcem.
jak w klamerce, a ona chwyciła ją palcem wskazującym i kciukiem.
Zakładasz, że te odciski są moje.
To oczywiste, że ktoś inny dał jej moją wizytówkę.
Możliwe, ale możesz nam wyjaśnić, dlaczego ostatni telefon, który wykonała
przed śmiercią, był do ciebie?
- Co? - Sprawdziliśmy spis rozmów.
Rozmawiałeś z Lillian Stanwick zeszłej nocy przez siedem minut.
Nie wygląda na to, żeby wybrała zły numer.
Trzy dni temu, rozmawiałeś z nią 15 minut.
W zeszłym tygodniu, 12 minut we wtorek i 22 minuty w piątek.
Nadal nie wiesz, kim ona jest, Charles?
Tak wyglądała, gdy ją znalazłam, nie mogę o tym zapomnieć.
Miała tylko 22 lata.
Widzisz, w jaki sposób to koło przeszyło jej szyję, Charles?
Nie będę odpowiadał na wasze pytania, wychodzę.
Chwileczkę, kilka minut temu, nie wiedziałeś, kim ona była,
a teraz tak ci się spieszy?
Nie podoba ci się to zdjęcie, Charles?
Powiedziano mi, że helikopter był już na dachu.
Pan Rice był przygotowany do operacji,
ale dziesięć minut później, dowiedziałem się, że nie dostaliśmy wątroby.
Została porwana.
To było szokujące.
Doktorze, zna pan tego młodego człowieka?
Nie, nie znam.
Podpisał odbiór wątroby w tamtym szpitalu.
Ryan Elliot.
Musiał być kurierem organów.
Pracuje w innym szpitalu,
w tym, z którego mieli dostarczyć organ.
Rzadko ich spotykam. Przeważnie jestem na chirurgii.
To tradycyjna procedura, żeby kurier dostarczał lodówkę?
Różnie to bywa, zazwyczaj sam pobieram wątrobę od dawcy.
W innych przypadkach, mam pilota, który dostarcza organy na ostry dyżur.
Wczoraj sam nie pobierałeś wątroby, dlaczego?
Przede wszystkim musiałem przygotować pana Rice do operacji.
Musiałem być tutaj.
Dziękuję.
Oprócz twoich pracowników,
oraz pracowników szpitala skąd pochodził organ i kontroli ruchu powietrznego,
kto jeszcze mógł wiedzieć, że helikopter transportuje wątrobę?
Jeśli poszukuje pan podejrzanych, to lista nie będzie miała końca.
Gdyby dawca był ofiarą wypadku samochodowego,
każdy, na miejscu zdarzenia mógł przypuszczać, że ofiara jest dawcą organów.
Nasi pacjenci i ich rodziny czekają bardzo długo na przeszczepy.
Ich jedyną nadzieją jest to, że ktoś ofiaruje swój organ,
albo jakiś młody i zdrowy człowiek, który jest dawcą, straci życie.
Są zdesperowani.
Wystarczająco zdesperowani, by zabić dla organu, który może nie pasować?
Przykro mi detektywie, że nie mogę skierować pana dobry trop, naprawdę...
Ponieważ ta wątroba może spełnić swoje przeznaczenie tylko przez 12 godzin,
a mój pacjent może nie pożyć tak długo.
Pilot nadał komunikat do kontroli lotów, kiedy wylądował i drugi, gdy startował.
Jego celem było lądowisko na 34 ulicy, które jest po drugiej stronie rzeki,
od miejsca, gdzie znaleźliśmy helikopter.
Więc w czasie lotu radar nie wykrył zmiany kierunku lotu.
Kiedy dowiedzieli się, że helikopter został porwany?
15 minut po starcie.
Pilotowi udało się wejść na częstotliwość,
dzięki której zaalarmował kontrolę lotów, że samolot został porwany.
Jest szansa, by porozmawiać z pilotem?
Tak, próbowałem. Ciągle jest w szoku, nie pomoże zbytnio z rysopisem.
Powiedział, że było dwóch facetów, jeden z nich trzymał pistolet przy jego głowie.
Według mnie to wygląda na krew, szefie.
Wzór pasuje do rany postrzałowej naszej ofiary.
Więc zastrzelono go tutaj.
Stój! Nie ruszaj się!
Odłóż to, już!
Obrócił się z jakiegoś powodu.
Kula przeszyła jego ciało.
Spadł tam.
Tak, mamy krew.
- Gdzie jest kula? - Może sprawcy ją zabrali?
Nie wiedzieli, że przejdzie na wylot.
Kula odbiła się tam...
i spadła za krawędź.
Widzę tam coś błyszczącego, Mac.
Ale nie jestem pewien, czy to kula.
Dowiedzmy się.
Jak się tam dostaniemy?
Miejski Wędkarz.
Mam cię.
Sprytne urządzenie.
Tak, to mój własny wynalazek.
Możecie użyć zwykłej gumy do żucia, najlepiej bez cukru.
Zimą korzystam z masła orzechowego.
Guma robi się zbyt zimna, zamarza.
Zastanawiałem się...
Poczekaj chwilkę.
Pracuję tutaj.
To może być dziesięciocentówka.
Nie można być pewnym, dopóki nie wyciągnie się tego na światło dzienne.
Wiesz...
dwa dni temu, wyciągnąłem stąd diamentowy pierścionek.
Panie Wędkarzu, spieszy nam się.
Zrób nam przysługę i pożycz swojego sprzętu.
Nie, zróbcie sobie własny.
Proszę?
No widzisz.
Nie zawsze opłaca się być uprzejmym.
Tylko... tylko nie spiesz się, spokojnie.
Właśnie tak. Tak.
Wyobraź to sobie. Stań się jednością z gumą.
Dobrze, właśnie tak.
Ile dziennie na tym zarabiasz, Wędkarzu?
Gdy mi się poszczęści, to jakieś 30 może 40 $ dziennie.
Nie żartuj.
Hej, to nie jest łatwa praca.
Mam ją.
Hej, Mac.
Czy mamy pewność, że kurier z helikoptera nazywał się Ryan Elliot?
Tak, jego podpis widniał na papierowym opakowaniu.
Podpisał odbiór w szpitalu Havenview.
Wziął lodówkę i wsiadł do helikoptera zmierzającego do Hope Memorial.
Sprawdziłem odciski ofiary, żeby ją zidentyfikować.
Odciski każdego pracownika medycyny w Nowym Jorku znajdują się w bazie danych.
Ciało, które znaleźliśmy na nożycowym podnośniku,
należało do stażysty pediatrii
o nazwisku Sean Hovac.
Więc, gdzie jest Ryan Elliot?
Dlaczego nie zgłosiłeś się do odprawy, Ryan?
Nigdy tego nie robię.
Jeśli szpital mnie potrzebuje, wtedy mnie wzywają.
Mam dwa wolne dni, na każde dziewięć. Ten czas jest mój.
- Zawsze wyjeżdżasz z miasta? - Nie, nie zawsze.
Wiesz o sprzedaży organów do Chin przez Internet?
Słyszałem, że można zarobić sporo kasy.
Jaka jest obecnie cena wątroby, Ryan?
Nie mam nic wspólnego z tym, co się stało. Zamordowano mojego przyjaciela.
Duże grono ludzi, na liście odbiorców, nie ma czasu.
Jeśli ktoś był naprawdę zdesperowany,
zapłaciłby każdą cenę za organ, prawda?
To szaleństwo, totalne szaleństwo.
Może cały czas wiedziałeś o planie i w ostatniej chwili się przestraszyłeś, co?
Powiedz nam, co wiesz, Ryan. Jeśli Sean był twoim przyjacielem,
- chcesz, byśmy złapali tych facetów. - Pewien człowiek umiera,
właśnie w tej chwili, potrzebuje tą wątrobę.
Już masz jedną śmierć na swoich dłoniach, nie przyczyń się do drugiej.
Nie jestem w to zamieszany.
Słuchajcie, powiem wam to jeszcze raz. Zadzwonił mój współlokator,
miał bilety na Knicksów.
Skończyłem zmianę w szpitalu i wychodziłem,
kiedy dotarła prośba o dostarczenie organu.
Nie będzie z tym dużo pracy. Polecisz tylko helikopterem, Sean.
Podpisałem już papiery, dostarcz to tylko na miejsce.
Nie będą o nic pytali i na pewno nie zorientują się, że nie jesteś mną.
- A co, jeśli mnie złapią? - Podczas czego, ratowania życia?
Nie interesuje ich, kto dostarczy wątrobę, jeśli znajdzie się ona na miejscu.
Dasz radę, co?
Dzięki, stary. Będę ci coś winien.
Gdybym nie poszedł na mecz...
to znaleźlibyście moje ciało, nie Seana.
To proste.
Urocza, prawda?
Coś w niej sprawia, że czuję się bezbronna.
Miała niewielki poziom alkoholu we krwi.
Sprawdzamy czy napad miał podłoże seksualne.
Znalazłem dowód na współżycie.
Została zgwałcona?
Brak ran obronnych, skaleczeń na pochwie.
Nie ma śladów walki.
To oznacza tylko, że nie walczyła.
Nie znaczy, że się zgodziła.
Istnieje możliwość, że była nieprzytomna.
Przyczyną śmierci był tętniczy krwotok podtwardówkowy.
Bardzo rzadki.
Mała, pajęczynowata arteria w mózgu jest przecięta.
To skutek uderzenia w głowę.
Krwawienie jest szybsze
i dlatego bardziej śmiertelne niż zwykły krwotok podtwardówkowy.
Ona na pewno zemdlała.
Szukałam odcisków na kole.
Nie było żadnego śladu, że została nim uderzona.
Domyślam się, że jest możliwe, że po prostu na nie upadła.
Sid, to nie układa się w całość.
Brak śladów walki, ran obronnych. Na miejscu nic nie wskazywało,
że była tam zaciągnięta lub przyprowadzona na siłę.
Co Lillian Stanwick robiła w tym tunelu?
/Spójrz, to jest drugi raz, /kiedy muszę dzwonić.
/Miał dziś ukończyć malowanie, /ale się nie pojawił.
/Zrozum, mam dzierżawców, którzy /wprowadzą się w przyszłym tygodniu.
/Nie!
/Słuchasz mnie? /Malowanie ma ukończone teraz!
/Nie, ostatni raz, gdy sprawdzałam, /to nie moim obowiązkiem
/było szukanie twoich pracowników. /Nie potrafisz wykonywać swojej pracy?
/Nie krzyczę.
Pięknie.
Ryan Elliot przysięga, że nie jest w to zamieszany.
- Wierzysz mu? - Tak.
Pieniądze są potężnym motywem, Hawkes.
Wiem, wiem. Ale coś mi mówi, że to on jest tutaj ofiarą.
Nie po to poświęcił lata na medycynę, żeby to wszystko popsuć.
Nie mam nic wspólnego z tym, co się stało. Zamordowano mojego przyjaciela.
Danny dopasował do kogoś odciski znalezione w helikopterze?
- Nie, do nikogo nie pasują. - A co z ubraniem Seana Hovaca?
Pobraliśmy próbki..
Brak obcych śladów.
To nie była robota żółtodziobów. Wiedzieli, co robią
mieli dostęp nie tylko do szpitala, ale i do dachu.
Ktoś z wewnątrz musiał dać im znać, że organ będzie transportowany.
Więc, zamordowali Seana Hovaca...
ale nie zabili Jeba Claytona, pilota.
Być może związanie i rana głowy były tylko dla zmyłki?
Potrzebowali przecież kogoś, kto poleci helikopterem.
Sean mógł być przypadkową ofiara.
Nie mieli w planach nikogo zabijać.
Mamy dopasowanie do waszej kuli.
Pochodziła z broni, której użyto do napadu na pralnię około tydzień temu na Upper East Side.
- Masz podejrzanego? - W areszcie, to Angie Watson.
Dotychczas nie odzyskaliśmy pistoletu.
Nie miała jej przy sobie, gdy zatrzymaliśmy ją na miejscu.
Coś mi się wydaje, że będziemy musieli porozmawiać z panną Watson,
sprawdzić, czy pamięta, gdzie ją zgubiła.
Masz bardzo ładne oczy, wiesz o tym?
Dziękuję.
Może opowiesz mi o nocy, kiedy zostałaś schwytana.
Masz dziewczynę?
Komu dałaś pistolet, Angie?
Już to przerabiałam.
Jakiś gliniarz, czy adwokat chciał, żebym powiedziała im to, co chcą wiedzieć.
Naobiecywali mi, że mnie stąd wyciągną...
A tydzień później, nadal tu jestem z tym samym kłopotem,
który miałam, zanim cokolwiek powiedziałem.
Pomożemy ci stąd wyjść.
Czy te oczy mogą kłamać?
Po prostu wybiegłam z tej pralni.
Pobiegłam 64-tą i gdzieś w połowie drogi wyrzuciłam broń do kosza.
Na 64-tej jest dużo koszy.
Rząd kamienic z brunatnej cegły,
złoty dzwonek do drzwi,
dużo doniczkowych kwiatów dookoła drzew,
dwa czerwone rowery razem spięte,
srebrny kosz na śmieci z pokrywką.
Zapewne biegłaś bardzo szybko.
Dałaś radę zapamiętać te wszystkie szczegóły.
A może musiałaś zapamiętać, gdzie wyrzuciłaś broń,
żeby zadzwonić do znajomych i powiedzieć im, gdzie ją znajdą.
Kto ma pistolet?
Żartujesz sobie?
Nie zmarnowałabym jedynego telefonu, na tych idiotów.
To przez nich tutaj jestem.
Gdybym była na twoim miejscu,
sprawdziłbym wśród sanitariuszy.
Ale ja tu zostaję.
Kosz był pełny, czy pusty?
Pamiętam dźwięk pistoletu uderzającego w dno.
Nie mamy jeszcze wyników DNA.
Próbki pobrane z pochwy Lillian Stanwick
wskazują dwa profile poza jej własnym.
Więc odbyła dwa stosunki tej nocy.
Prawdopodobnie jeden z Charlesem Cooperem, drugiego nie znamy.
Znała tych wszystkich ludzi?
Tych mężczyzn.
Żadna z tych wizytówek nie należy do kobiety.
Więc, może była jakąś ekskluzywną dziewczyną na telefon?
Nie sądzę.
Nie żyła na wysokiej stopie, znalazłam u niej odcinek z wypłaty.
Pracowała jako hostessa
w restauracji o nazwie Majorca.
Można zdobyć dużo wizytówek w takiej pracy.
Ale dlaczego Charles Cooper nie przyznał się, że dał jej wizytówkę w restauracji.
Co w tym złego?
Może nie pamiętał.
Stella, ciężko zapomnieć kogoś takiego jak Lillian Stanwick.
To prawda.
Więc skupmy się na tym drugim mężczyźnie.
Zawęziłam trochę pole poszukiwań.
Według spisu jej połączeń,
rozmawiała z tymi ośmioma mężczyznami.
Po kilka razy na przestrzeni pół roku.
Te możemy wyeliminować.
Jednej rzeczy nie rozumiem,
ponieważ sprawdziłam rozmowy przychodzące i żaden z tych facetów
nigdy nie zadzwonił do Lillian,
włączając Charlesa Coopera.
Prześladowała ich?
Myślałam o tym.
Ale, dlaczego rozmawiasz przez telefon, 20 lub 30 minut
z kimś, kto cię prześladuje?
Racja.
Tak więc, mamy dziewięciu podejrzanych, włącznie z Charlesem Cooperem.
Nie, właściwie, mamy trzech.
Ta dwójka, była poza miastem w czasie morderstwa.
Tych trzech...
ma alibi.
A ten,
umarł z przyczyn naturalnych.
Miał 87 lat.
Zostają nam: Charles Cooper, architekt,
Will Graham, weterynarz, i Dwayne Gessner, adwokat.
Wszystko, co musimy zrobić, to umieścić jednego z tej trójki w alei.
Znam Lillian Stanwick, ale nigdy jej nie spotkałem.
Nie bardzo wiem, jak to wyjaśnić.
Brzmi skomplikowanie.
Może weźmiesz głęboki oddech i spróbujesz.
Trzy miesiące temu, ktoś do mnie zadzwonił.
To była kobieta.
I powiedziała...
/Twój kot jest w moim ogrodzie.
Nie mam kota, powiedziałem jej to.
Ale ona kontynuowała sugerując, że mam.
- Czemu się nie rozłączyłeś? - Nie wiem.
Nie pamiętam dokładnie, dlaczego kontynuowałem rozmowę,
ale myślę, że rozmawialiśmy około 10 minut za pierwszym razem.
Zadzwoniła dwa dni później, i powiedziała to.
/Twój kot jest w moim ogrodzie.
Nie mogłem odłożyć słuchawki.
Rozmawialiśmy... 15, 20 minut.
Daj spokój, Will, rozmawialiście przez telefon
więcej niż jeden raz.
- Nie powiedziała ci, jak ma na imię? - Nie.
Trudno w to uwierzyć, Dwayne.
Pytałem ją kilka razy. A ona ciągle powtarzała...
/Chciałbyś, żebym jak miała na imię?
Po kilku rozmowach pomyślałem, że to była taka niewypowiedziana zasada.
Bałem się, że...
jeśli będę naciskał, to przestanie dzwonić.
Za każdym razem, gdy... odbierałem telefon i mówiłem "Słucham",
modliłem się, żeby głos po drugiej stronie powiedział...
/Twój kot jest w moim ogrodzie.
O czym rozmawialiście?
O mnie.
Powiedziałem jej o rzeczach, o których nikomu nie mówiłem.
Więc rozmawiałeś przez telefon jednorazowo 20 minut, dla...
czego, terapii?
No dobrze, podniecała mnie.
To był seks przez telefon, a ona była w tym dobra.
Wiedziała, co mówić.
Musiałeś być naprawdę rozpalony.
- Pewnie chciałeś ją spotkać. - Nie.
Jestem żonaty.
Nie zdradziłbym mojej żony.
Tak naprawdę,
stosunki z moją żoną praktycznie nie istniały, zanim zaczęła dzwonić.
Powiedziałeś komuś?
Wstydziłem się.
Miałem obsesję na punkcie jakiejś tajemniczej kobiety z telefonu.
Jeśli nie dzwoniła przez trzy dni...
panikowałem, myśląc, że już więcej nie zadzwoni.
Wiesz, skąd miała twój numer, Dwayne?
Nie.
- Powiedziała... /- Dałeś mi go.
/Nie pamiętasz?
Nie dałem.
W takich sprawach mam dobrą pamięć.
Jadłeś kiedyś w "Majorca"?
Cały czas.
Czemu?
Pracuje tam?
Hostessa.
Nie zauważyłem jej.
Zawsze tylko przez telefon?
Tylko przez telefon.
I nigdy nie byłeś w tym tunelu?
Mogę spojrzeć na twój płaszcz, Charles?
No proszę.
Widziałam to wcześniej.
Czyściłeś tą część płaszcza, kiedy cię spotkałam.
Tak myślałam.
Widzisz, liście są jak odciski palców.
Nie ma dwóch identycznych.
Byłeś w tym tunelu.
Może zmienisz opowieść?
Dobrze, w porządku.
Rozmowy telefoniczne już mi nie wystarczały, chciałem więcej.
Powiedziałem jej, byśmy się gdzieś spotkali...
Gdziekolwiek.
Kanał odprowadzający wodę na 9-tej ulicy, jakie romantyczne.
Ona go wybrała.
Zamknij oczy.
Jeśli je otworzysz, odejdę.
Nawet na nią nie patrzałeś?
Zerknąłem przelotnie.
Nie chciałem, żeby odeszła. Nie chciałem, by to się skończyło.
Gdy skończyliśmy...
odszedłem.
I przysięgam, że żyła, gdy ją zostawiłem.
Wiesz co?
Może opętany pasją, niczym się nie przejmowałeś.
Uderzyłeś jej głową w beton
i zostawiłeś tam nieprzytomną, żeby umarła. Brzmi jakbym miała rację?
Nie, nie brzmi.
Charles, myślę, że nadeszła pora, żebyś wezwał adwokata.
Adam?
Dobrze, dobrze. Przepraszam.
Dam ci spokój.
Bardzo sympatyczny.
Próbka DNA, pobrana z pochwy naszej ofiary,
Lillian Stanwick,
"To złożona mieszanina wielu dawców".
Proponuję, żebyś wyszła na chwilę i się odprężyła.
Wyizolowanie profili zajmie Adamowi trochę czasu.
Miałeś kiedykolwiek anonimowy telefon od kobiety?
Jasne, zdarza się.
Wciągnęło cię?
Zwolnij, Montana.
Co masz na myśli?
Nasz ofiara utrzymywała stosunki z ponad dwudziestoma mężczyznami.
- Z wszystkimi przez telefon. - Była uzależniona.
Ci faceci naprawdę się w to wciągnęli.
A słyszeli tylko jej głos.
Nic o niej nie wiedzieli, nawet jak wygląda.
To fantazja.
Prosty sposób pobudzenia seksualnego.
Masz mały romansik, a nie musisz płacić za obiad.
Jak ktoś może być usatysfakcjonowany czymś takim?
Coraz trudniej mi uwierzyć, że jeden z tych gości jest naszym zabójcą-gwałcicielem.
Miłośnik seksu przez telefon nie pasuje do profilu gwałciciela.
Ponieważ w gwałcie chodzi o kontrolę, a nie o seks?
Właśnie.
A ofiara była jedyną inicjatorką tych rozmów, tak?
Dobrze, czyli to ona miała kontrolę, nie ci goście.
Więc jest możliwe, że Lillian Stanwick została zgwałcona przez całkowicie obcego człowieka.
Możliwe.
Właśnie na to czekałem.
Dobra, mamy dopasowanie.
To ksenon z przedniego reflektora.
Posiada tą samą serię numerów.
Drobne krążki są pryskane na przednią lampę w formie płynnego kleju.
Technologia Datadot.
Każdy krążek ma laserowo wypalony numer identyfikacyjny.
Niektóre firmy samochodowe zaczęły używać Datadot
do przednich świateł, ponieważ często ich okradano.
To nie są zwykłe numery.
To numery identyfikacyjne Mercedesa Benza.
Do ucieczki użyto Mercedesa E-55,
zarejestrowanego na dr Jennifer Goss, zamieszkałą pod numerem 525 na 64-tej ulicy.
Upper East Side.
Spróbuję ją złapać.
/Rząd kamienic z brunatnej cegły, /Dwa czerwone rowery razem spięte.
/Srebrny kosz na śmieci /z pokrywką.
/Złoty dzwonek do drzwi,
/dużo doniczkowych kwiatów /dookoła drzew.
Już dobrze.
Wszystko będzie dobrze, obiecuję.
Kocham cię.
To nasz adres.
Z drogi!
- Nie ruszaj się, nawet o tym nie myśl. - Musisz mnie puścić.
Ludzie, których wynająłem...
Oni... mają tą wątrobę.
Zażądali okupu, albo ją zniszczą. Proszę, proszę.
Proszę, pomóż mi. Moja żona umrze.
Doktorze Beaumont,
masz prawo zachować milczenie. Skorzystaj z niego.
Co słychać?
- Stella? - Co? Co się stało?
Adam ukończył profil DNA.
Jeden pasuje do Charlesa Coopera.
- Więc to nasz sprawca? - Nie.
Kiedy rozdzielił profile i analizował kolejne próbki,
odkrył, że sperma Charlesa Coopera znajdowała się pod inną próbką.
To znaczy, że Charles odbył z nią pierwszy stosunek, ale nie ostatni.
Nie możemy umieścić pozostałej dwójki w tunelu,
więc wciąż szukamy drugiego, niezidentyfikowanego mężczyzny.
- Wracamy, gdzie zaczęliśmy. - Nie.
Znaleźliśmy w bazie dopasowanie do drugiego profilu.
D.J. Pratt.
Nie mogę w to uwierzyć.
Sukinsyn wrócił.
/Wszystko zrobiliśmy dobrze /18 miesięcy temu,
/ale ten facet został uniewinniony /ponieważ ona nie zeznawała.
/Teraz Regina Moore pyta mnie o cud, /bazując na malarzu i...
/instynkcie.
/Zrobił to?
/Bez wątpienia.
D.J. Pratt malował to mieszkanie.
Zaatakował Lillian Stanwick i dlatego nie przyszedł do pracy.
Powinnam to wszystko skojarzyć.
Stella, nie mogłaś wiedzieć.
Nie, to zajęcie Pratta.
Maluje mieszkania.
Właśnie tak wybiera ofiary a później je śledzi.
Patrzał jak Lillian Stanwick wyszła z domu.
I wtedy poszedł za nią.
Obserwował ją z Charlesem Cooperem w tym tunelu.
Czekał, aż Cooper odejdzie...
/Kto tam?
I wtedy ją zgwałcił.
/O Boże, proszę...
/Puść mnie, /pozwól mi odejść.
W szpitalu, kiedy mówiłeś, że musiałeś ratować życie, nie chodziło ci o Eda Rice.
Zajmuję się przeszczepami, detektywie.
Nie powinienem mieć problemów z uratowaniem życia żony.
Ale wiesz, co stoi na przeszkodzie?
Lista.
Moja żona musi czekać, aż jej nazwisko znajdzie się na szczycie listy.
- I nie podoba ci się ta reguła. - Nie, nie podoba.
Uratowałem tak wiele żyć, że nie powinienem czekać.
Musicie znaleźć tą wątrobę i dostarczyć ją Jennifer.
Taki miałeś plan.
Wiedziałeś, że wątroba, która pasuje do pana Rice, będzie dobra
dla twojej żony, więc wynająłeś tych bandytów, żeby porwali helikopter.
Myślałem o tysiącu różnych sposobów, by zrobić to inaczej, detektywie.
Ale czasami dostajesz znak. Wiesz, to jest...
okazja, która się nadarza.
Znam wielu ludzi, detektywie. Wielu jest mi winnych przysługę.
Gdybym dostarczył...
broń, środek transportu i gotówkę, oni zajęliby się resztą.
/Dr Steiner proszony /na oddział intensywnej terapii.
Ten dzieciak stracił życie.
Nikt nie miał ucierpieć.
Ale ucierpiał i sprawy się skomplikowały...
Zatrzymali wątrobę, by dostać więcej kasy. I niespodziewanie...
kogo teraz uratujesz?
Co z Edem Rice?
Był na szczycie listy,
wątroba doskonale do niego pasowała, czekał na nią półtora roku.
Nie zasłużył na ten organ. Jest alkoholikiem.
Swoim wyborem zniszczył własne ciało,
to brak szacunku, do czegoś tak cennego.
A ty decydujesz, kto będzie żył, a kto umrze?
Chciałem tylko uratować Jennifer.
Chciałem, żeby moja żona żyła.
Teraz zostawiłeś ją, żeby zmarła w samotności.
Wiesz, miałeś coś doktorze Beaumont...
Coś, czego niejeden z nas nie miał, gdy odchodziła ukochana osoba...
Czas.
Czas, by wykorzystać go jak najlepiej, przed rozstaniem.
Właśnie to było najcenniejsze.
Jak poszło?
Wyniki DNA potwierdziły tożsamość podejrzanego.
To chyba dobrze, co?
To D.J. Pratt,
gwałciciel, którego podejrzewała Aiden.
- Zamykamy go? - Nie.
Jedyne, co możemy udowodnić, to, że odbył stosunek z naszą ofiarą.
To nie jest wystarczająco dobre, Stella.
Obiecałem Aiden, że go dopadniemy.
/Wyświadcz mi przysługę, dobrze?
/Złap tego faceta dla Reginy.
/Złapię.
/Te akta...
/będą leżały na moim biurku, /dopóki go nie dopadniemy.
Nie złamię tej obietnicy.
Oskarżymy D.J. Pratta o morderstwo.
www.tvsubtitles.net